Konflikt wspólników prywatnej spółki z o.o.

Odsłony strony:
Dzisiaj:	1007
Wczoraj:	4910
Wszystkich:	4687382
Ostatnio zarejestrował(a) się:
goska80
Wszystkich użytkowników:
8607
Obecnie na stronie jest:
Gości:	219
Użytkowników:	1
Wszystkich:	220
Ogłoszeń w bazie:
264

W przypadku zaistnienia konfliktu między wspólnikami prywatnej spółki z o.o. (SPRL) prowadzącego do zakłócenia jej działalności lub uniemożliwiającego jej dalsze funkcjonowanie, prawo przewiduje następujące rozwiązania:

Prośba do sadu o wydanie zarzadzen tymczasowych – jest to rozwiązanie, które powinno być zastosowane w trybie natychmiastowym, tzn. w momencie zaistnienia obawy o mozliwosc powaznego zagrozenia wymagajacego natychmiastowego podjecia decyzji przez wymiar sprawiedliwości. Prośba tego typu może być złożona, przykładowo, przez wspólnika mającego mniejszość udziałów w spółce, przez osobę zarządzającą, lub jej spadkobierców.

Przykłady środków tymczasowych – w przypadku całkowitego zablokowania firmy istnieje możliwość wystąpienia o przydzielenie tymczasowego zarządcy. Z reguły jest to adwokat lub księgowy. Zadanie rzeczonego zarządcy jest określone i kontrolowane przez sędziego. Z reguły polega ono na zarządzaniu firmą – w szerokim znaczeniu tego slowa – przez czas określony, w trakcie którego możliwe jest pogodzenie się wspólnikow bądź zgłoszenie firmy do likwidacji. Jest to bardzo poważne rozwiązanie, bowiem zarządzający firmą zostają zastąpieni przez tymczasowego zarządcę, który reprezentuje spółkę wobec osób trzecich, co może prowadzić niekiedy do całkowitej utraty zaufania wobec firmy.

Istnieją również inne rozwiązania tymczasowe, jak np. zawieszenie skutków decyzji podjętej przez walne zgromadzenie, wprowadzenie zakazu odstępowania czynnych udziałów w firmie, wyznaczenie eksperta odpowiedzialnego za sprawdzenie księgowości itd.

Procedura wykluczenia wspólnika – jeden lub kilku wspólników mających udziały stanowiące w sumie 30 % głosów, może zażądać na drodze sądowej, z uzasadnionych powodów, scedowania przez innego wspólnika posiadanych przez niego udziałów. Ocena, czy zaistniały „uzasadnione powody”, należy do sędziego. Warto zapamiętać, że np. poważna niezgoda pomiędzy wspólnikami może stanowić taki właśnie powód. Sędzia z reguły wyznacza eksperta, który określa wartość odstępowanych udziałów.

Procedura wycofania – każdy ze wspólników, niezależnie od liczby posiadanych głosów, może z uzasadnionych powodów zażądać na drodze sądowej, by wspólnicy będący odpowiedzialni za wystąpienie tych powodów wycofali wszystkie swoje udziały. Np. zasądzono, że wykorzystanie środków firmy na rzecz niektórych wspólników lub w celach prwatnych może stanowić uzasadniony powód do zastosowania tej procedury. Wartość udziałów, podobnie jak w przypadku wykluczenia wspólnika, jest z reguły szacowana przez eksperta, którego wyznaczył sędzia.

Frédéric Miszewski

Adwokat Izby Adwokackiej w Brukseli

[ wróć ]

Wersja do druku

Wyślij znajomemu

Szukana fraza powinna zawierać minimum pięć znaków.

Wszystkie prawa zastrzeżone - Gazetka.be