Europejski numer alarmowy 112 wciąż nieznany

Odsłony strony:
Dzisiaj:	1054
Wczoraj:	4910
Wszystkich:	4687429
Ostatnio zarejestrował(a) się:
goska80
Wszystkich użytkowników:
8607
Obecnie na stronie jest:
Gości:	214
Użytkowników:	1
Wszystkich:	215
Ogłoszeń w bazie:
264

Tylko jedna czwarta Europejczyków zna numer alarmowy, pod który można dzwonić w nagłych wypadkach z każdego miejsca we Wspólnocie – wynika z sondażu przeprowadzonego przez Eurobarometer. Czyżby zatem wielomiesięczna kampania informacyjna nie przyniosła pożądanych efektów? Do najlepiej poinformowanych w tej kwestii obywateli UE należą Czesi, Polacy i Luksemburczycy; najgorzej natomiast wypadają Włosi.

Wyobraźmy sobie, że podczas pobytu w innym kraju Unii Europejskiej przydarzył się nam jakiś wypadek i musimy wezwać pomoc medyczną, policję lub straż pożarną. Czy na pewno wiemy, z kim najlepiej się wówczas skontaktować? Wystarczy zapamiętać numer 112! Nie zastępuje on dotychczasowych krajowych numerów alarmowych, co znaczy, że na przykład w Belgii można nadal używać równolegle numerów alarmowych: 100 w przypadku kontaktu z pogotowiem ratunkowym i strażą pożarną oraz 101 w przypadku kontaktu z policją. Niektóre kraje, takie jak Dania, Holandia i Szwecja postanowiły, że numer 112 będzie ich jedynym numerem alarmowym. W Polsce połączenia z linią 112 są odbierane przez straż pożarną i policję. Zachowane pozostają numery 997 – policja, 998 – straż pożarna i 999 – pogotowie ratunkowe.

Połączenie z numerem 112 umożliwia kontakt z wszelkimi służbami ratunkowymi w każdym kraju UE. Ponadto możemy dzwonić z telefonu stacjonarnego, w tym z automatu telefonicznego, lub z telefonu komórkowego; połączenie to jest bezpłatne. W większości krajów można wybrać 112 z telefonu komórkowego, nawet jeżeli znajdujemy się poza zasięgiem swojej sieci. Wyjątek stanowią tu Belgia, Cypr, Rumunia i Wielka Brytania.

Kiedy dzwonić pod 112?

Numer ten służy wyłącznie do powiadamiania w nagłych sytuacjach zagrożenia zdrowia, życia lub mienia, np.:

pożary;
wypadki drogowe;
kradzieże;
włamania;
przypadki użycia przemocy;
nagłe omdlenia i utrata świadomości;
poważne uszkodzenie ciała i silne krwawienie;
przypadki porażenia prądem;
rozpoznanie osoby poszukiwanej przez policję;
inna nagła sytuacja zagrażająca zdrowiu lub życiu.

Kiedy nie dzwonić pod 112?

Nie należy dzwonić pod numer 112, kiedy zaistniała sytuacja nie jest niebezpieczna i nie stwarza zagrożenia dla zdrowia, życia lub mienia albo w innych sytuacjach, takich jak:

· zgłoszenie fikcyjnego zdarzenia lub telefonowanie tylko dla zabawy;

· poinformowanie, że nie potrzebujemy pomocy;

· sprawdzenie, czy numer 112 naprawdę działa;

· ustalenie danych kontaktowych firmy lub osoby (telefon, faks, cennik usług, działalność itp.);

· poinformowanie o ograniczeniach i utrudnieniach w ruchu drogowym lub o złym stanie technicznym dróg;

· uzyskanie informacji o rozkładzie jazdy komunikacji miejskiej, kolejowej lub lotniczej;

uzyskanie połączenia międzynarodowego;
wezwanie taksówki, zamówienie kwiatów czy dań z restauracji, baru, pizzerii itp.;
wyrażenie opinii na temat wydarzenia lub osoby publicznej;
uzyskanie konsultacji i porady lekarskiej.

Co należy robić krok po kroku od momentu wybrania numeru 112?

Miejsce rozmowy powinno znajdować się w pobliżu miejsca zdarzenia i pozwalać na przeprowadzenie spokojnej rozmowy z operatorem (bez zakłóceń);
jeśli to możliwe, połączenie z operatorem numeru 112 powinno być wykonane przez osobę znajdującą się bezpośrednio w miejscu zagrożenia lub inną osobę będącą świadkiem danego zdarzenia;
należy czekać cierpliwie do momentu zgłoszenia się operatora, nie odkładać słuchawki do czasu, gdy połączenie nie zostanie podjęte (połączenie jest bezpłatne, więc nie generuje kosztów dla zgłaszającego zdarzenie);
przedstawić się z imienia i nazwiska, krótko opisać zdarzenie lub sytuację, której było się świadkiem, w celu wezwania przez operatora właściwej służby;
wskazać miejsce przebywania/adres, w którym miało miejsce zdarzenie lub sytuacja; jeśli to możliwe – wskazać najszybszą drogę dojazdu do miejsca zdarzenia;
udzielać dodatkowych informacji na zadawane przez operatora pytania;
wykonywać polecenia/instrukcje przekazywane przez operatora;
nie rozłączać się do czasu wyraźnego polecenia operatora, z uwagi na konieczność przekazania najważniejszych informacji o zdarzeniu;
jeśli sytuacja nagle się zmieni lub pogorszy, należy szybko o tym powiadomić operatora numeru 112;
po rozmowie z operatorem przez kilka minut nie należy rozmawiać przez telefon, z którego dokonywano zgłoszenia, na wypadek, gdyby operator próbował skontaktować się ponownie w celu weryfikacji informacji lub udzielenia innych dodatkowych informacji.

W jakim języku rozmawiać z operatorem, gdy jesteśmy poza Polską?

Problem możemy zgłaszać, posługując się językiem oficjalnym danego kraju lub angielskim. W większości państw połączenia w innych językach są przekierowywane do odpowiednich operatorów, ponadto istnieje również możliwość tłumaczenia naszej rozmowy. Według raportu Eurostatu ogromna większość dzwoniących Europejczyków (92 proc.) nie doświadczyła żadnych problemów technicznych podczas kontaktu z operatorem linii 112, a tylko 12 proc. badanych spotkało się z utrudnieniami związanymi z komunikacją w obcym języku. 56 proc. respondentów zgłaszało problem, posługując się językiem oficjalnym danego kraju, a 31 proc. ankietowanych rozmawiało z operatorem w innym języku.

Źródło: http://ec.europa.eu/112

Izabela Sikorska

Gazetka 79 – marzec 2009

[ wróć ]