Życie w stresie

Odsłony strony:
Dzisiaj:	1090
Wczoraj:	4910
Wszystkich:	4687465
Ostatnio zarejestrował(a) się:
goska80
Wszystkich użytkowników:
8607
Obecnie na stronie jest:
Gości:	215
Użytkowników:	1
Wszystkich:	216
Ogłoszeń w bazie:
264

Życie w stresie

Stres jest nieodłącznym elementem życia człowieka: towarzyszy każdemu z nas przez całe życie – od niemowlęctwa aż do późnej starości. Czasem odczuwamy go jako stan męczący i dezorganizujący nasze działania, zaś w innych sytuacjach jedynie jako czynnik pobudzajacy nas do aktywności. Czym właściwie jest stres? W rozumieniu psychologicznym odnosi się on do relacji między człowiekiem i jego otoczeniem. Jeśli człowiek uważa, że jego otoczenie nie jest dla niego korzystne lub w jakimś stopniu zagraża (realnie lub potencjalnie) jemu samemu lub jego dobrostanowi, stan ten określa się mianem stresu.

Inaczej mówiąc, powodem stresu jest zakłócenie równowagi między wymaganiami, jakie człowiek stawia otoczeniu, a możliwościami ich spełnienia. Jeśli w otoczeniu – społecznym, ekonomicznym, zawodowym, ekologicznym czy jeszcze innym – nie ma możliwości spełnienia oczekiwań, to dana osoba czuje się zagrożona w realizacji swoich pragnień, ambicji czy potrzeb życiowych. Przy czym przeświadczenie o tym, czy dana sytuacja jest stresowa czy nie, zależy od indywidualnego poczucia danego człowieka. Dwie różne osoby będące w tej samej sytuacji mogą w inny sposób oczuwać stres, zależy to bowiem od tego, jak konkretna jednostka ocenia wielkość zagrożenia swojego dobrostanu i jak to zagrożenie toleruje.

Objawami stresu są silne negatywne emocje oraz towarzyszące im zmiany fizjologiczne i biochemiczne, przekraczające normalny poziom pobudzenia. Do emocji negatywnych zaliczyć można lęk, niepokój, przykrość, złość, zdenerowowanie, rozczarowanie, niechęć, żal, czasem wrogość. Jeśli chodzi o zmiany fizjologiczne, zaobserwować można między innymi zakłócenia tempa bicia serca, oddechu, zakłócenia snu, ogólne rozdrażnienie, nadmierny apetyt lub odwrotnie – brak łaknienia.

Powodów stresu może być nieskończenie wiele, ponieważ jest on odczuwany indywidualnie. Niemniej jednak są pewne sytuacje, w których większość z nas odczuwa dyskomfort. W wieku dziecięcym są to rozstania z rodzicami, problemy w rodzinie i niepowodzenia szkolne. Także dorastanie jest bardzo stresującym okresem: boimy się zagrożenia pozycji wśród rówieśników, pojawiają się konflikty z rodzicami czy trudności w nauce. Wchodzenie w wiek dorosły przynosi nowe stresy związane z pierwszą pracą, samodzielnym mieszkaniem, relacją z partnerem. A związek małżeński? Nie jest tylko źródłem radości, ale też niepokojów – zajście w ciążę, poród, posiadanie małego dziecka, konflikty rodzinne, trudności w porozumieniu się z teściami. Z kolei w wieku dojrzałym stresuje nas brak sukcesów w pracy lub brak możliwości rozwijania kariery, a także trudności w relacjach z partnerem, rozczarowanie dziećmi czy sytuacja finansowa rodziny. I wreszcie wiek podeszły i jego problemy: podupadanie na zdrowiu, gorsza sytuacja materialna, brak perwspektyw, schodzenie na margines życia zawodowego i społecznego.

Niezależnie jednak od wieku, zawsze stresujące są: zagrożenie zdrowia (poważna choroba czy wypadek), trudna sytuacja ekonomiczna (brak pracy lub środków finansowych do utrzymania się na odpowiednim poziomie), strata bliskiej osoby (porzucenie przez małżonka lub jego śmierć czy też śmierć innej bliskiej osoby), a także drastyczne zmiany sytuacji danej osoby (do których zaliczyć też można zamieszkanie w innym kraju).

Zmiana polegająca na osiedleniu się na stałe za granicą należy do jednych z najważniejszych w życiu człowieka. Liczne obserwacje i rozmowy z osobami zamieszkałymi na stałe w obcym kraju pokazują, że ludzie ci często doświadczają stresu. Jego źródłem może być nieprzychylność, niechęć i odrzucenie przez nowe otoczenie, odczuwanie skutków dyskryminacji społecznej (np. przy szukaniu pracy), poczucie odmienności oraz konflikt wartości wynikający z przynależność równoczesnej do dwóch „światów” czy „epok”.

Jak więc widać, nikomu nie uda się w życiu uniknąć stresu. Trzeba jednak przedsięwziąć różne środki zaradcze, aby nie zapanował on nad naszym życiem. Ogromnie ważne jest, jak sobie z nim radzimy, ale o tym napiszę następnym razem.

Krystyna Balawajder

[ wróć ]

Wersja do druku

Wyślij znajomemu

Szukana fraza powinna zawierać minimum pięć znaków.

Wszystkie prawa zastrzeżone - Gazetka.be