„Śniły mi się ptaki bez nieba”

Odsłony strony:
Dzisiaj:	3460
Wczoraj:	4180
Wszystkich:	4247211
Ostatnio zarejestrował(a) się:
pierro
Wszystkich użytkowników:
8126
Obecnie na stronie jest:
Gości:	134
Użytkowników:	0
Wszystkich:	134
Ogłoszeń w bazie:
403

(Marek Grechuta, Kantata)

Od 20 kwietnia temat wycieku ropy w Zatoce Meksykańskiej systematycznie pojawia się na pierwszych stronach gazet i w czołówkach wiadomości telewizyjnych. Wizja setek tysięcy baryłek ropy unoszących się na wodzie (1 baryłka to ok. 159 litrów paliwa!), widok oblepionych nią pelikanów, żółwi i innych zwierząt to dopiero pierwsze obrazy, jakie do nas docierają. Ogrom zniszczeń jest wręcz niewyobrażalny. Skutki tego wydarzenia są już odczuwalne dla mieszkańców 4 stanów: Luizjany, Missisipi, Alabamy i Florydy – u ich wybrzeży zakazano połowu ryb, co stanowi główne źródło utrzymania mieszkańców. Taki stan może się utrzymać przez kilka lat, bo tyle zapewne będzie trwało usuwanie skutków wycieku. To wydarzenie zostało już nazwane największą katastrofą ekologiczną w USA.

Wszystko rozpoczęło się od wybuchu na platformie wiertniczej Deepwater Horizon dzierżawionej przez koncern BP, usytuowanej w odległości ok. 80 kilometrów od wybrzeża. Rozpoczęta akcja gaśnicza miała na celu niedopuszczenie do zatonięcia platformy, co niestety się nie udało i platforma znalazła się na dnie, a z jej wraku każdego dnia wydobywają się setki tysięcy litrów ropy! Koncern BP, kosztem potężnych nakładów finansowych, próbuje z jednej strony zatrzymać wyciek, z drugiej – usuwać jego skutki (zbieranie ropy z powierzchni wody i oczyszczanie plaż). Niestety podjęte dotąd przez koncern kroki nie przyniosły oczekiwanego rezultatu. Z zatamowaniem wycieku nie dały sobie rady roboty podwodne, swojej roli nie spełniła też stalowa kopuła. Zawodzą kolejne sposoby i nie można teraz ocenić, kiedy operacja zakończy się sukcesem. Pojawiają się już pierwsze hipotezy naukowców wskazujące, że jednym z kierunków przemieszczania się ropy może być także Europa – latem plama ropy może dotrzeć do Atlantyku, a później dalej, do europejskich wybrzeży.

W pierwszych dniach po wybuchu wszyscy obawiali się nie tyle wycieku ropy do wody, co bardziej jej dotarcia do bagnistych wybrzeży Luizjany, a do tego niestety doszło. Stanowi to bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia ludzi oraz przetrwania wielu gatunków zwierząt i roślin. Właśnie taki proces nazywa się katastrofą ekologiczną – to trwałe i nieodwracalne zmiany środowiska przyrodniczego zagrażające zdrowiu i życiu ludzi, zaburzenie warunków życia poszczególnych gatunków uniemożliwiające ich przetrwanie w dotychczasowych ilościach lub grożące ich całkowitym wyginięciem.

Nie wszystkie katastrofy ekologiczne są spowodowane działalnością człowieka. Najgroźniejszymi w skutkach pod względem ilości ofiar były właśnie katastrofy niewywołane przez ludzi, takie jak: trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów, powodzie, tsunami. Ofiary klęsk żywiołowych liczone są w tysiącach. I tak do najbardziej dramatycznych należą:

- cyklon i powódź w Bangladeszu w roku 1970, w którym zginęło ok. 500 tys. ludzi,